ناآرامي هاي سوريه وارد مرحله جديدي شد. بگونه اي كه ماهيت درگيري ها نيز تفاوت يافته است و مهمترين دليل آن به حضور القاعده در اين ناآرامي ها باز مي گردد. برخي از تحليلگران نيز مي گويند كه سازمان القاعده در انديشه سوارشدن برموج انقلاب هاي عربي است و تلاش مي كند تا دستاوردهاي اين انقلاب ها را تخريب كند. به عقيده اين افراد ، آمريكايي ها پس از آنكه نتوانستند مديريت انقلاب هاي عربي را به دست بگيرند امروز با استفاده از ابزار عربي (اتحاديه عرب – قطر و سعودي ) و نيز القاعده تلاش مي كنند تا اين مهم به دست آيد. سوريه نيز كه در برابر ناآرامي ها و ديپلماسي فشار ايستادگي كرد اكنون با بحران و توطئه اي به نام القاعده مواجه است و به عبارتي واشنگتن قصد دارد با تعريف دشمن جديدي به نام القاعده كار دمشق را براي رويارويي با آن دشوار تر كند . اين در حالي است كه دمشق بايد از چند شيوه متفاوت در برابر چند جبهه مخالف با اهداف و خواسته هاي متفاوت برنامه ريزي كند. درباره سوريه نيز القاعده تلاش مي كند تا اختلاف در عرصه سياسي را به يك جنگ مذهبي تبديل كند. آنان در حالي كه اعلام مي كنند از واقعيت هاي سوريه آگاهي ندارند از كشته شدن اهل سنت در آن سخن مي گويند . القاعده تلاش دارد به بهانه حمايت از اهل سنت زمينه جنگ مذهبي در سوريه را فراهم كند. از سويي ديگر اين سازمان سعي دارد كه افكار عمومي سوريه را به اين باور برساند كه دشمن اصلي مخالفان دمشق امريكا و اسرائيل است. القاعده قصد دارد كه به بحران سوريه يك بعد مذهبي بدهد و با ازبين بردن وحدت داخلي آن زمينه يك جنگ داخلي را فراهم كند. به هرحال امروزبيشتر تحليلگران نگران آن هستند كه ورود سازمان القاعده به انقلاب هاي عربي و نيز حمايت از ناآرامي هاي سوريه به تقسيم جهان عرب بينجامد.اين در حالي است كه وزيردفاع لبنان از ورود برخي اعضاي القاعده به سوريه از طريق مرز لبنان خبر داد.
فرار علي عبدالله صالح ديكتاتور يمن به آمريكا اگرچه شادماني مردم يمن را در برداشت اما مانع از آن نشد تا خواست خود را براي پيگيري محاكمه وي دنبال نكنند. اين شادماني با خشم مردمي همراه شد كه تحقق انقلاب خود را در محاكمه صالح و تمام كساني مي دانند كه در كشتار انقلابيون يمني شريك هستند . خشمي كه به دليل دادن مصونيت به صالح براساس يك توطئه عربي – آمريكايي به مديريت سعودي ها شدت گرفت. اگرچه از همان آغاز بديهي بود كه شوراي همكاري خليج فارس به مديريت سعودي ها و آنها نيز به نمايندگي آمريكا براي تغيير مسير انقلاب يمن تلاش مي كردند. سياست هاي دوگانه امريكا دربرابر انقلاب هاي مردمي منطقه خاورميانه تا آنجا پيش رفت كه آنها با ناديده گرفتن كشتار مردم يمن به روند انتقال قدرت از صالح به معاون وي با همان ساختار پيشين روي آوردند. اين در حالي است كه جريان هاي سياسي يمن دولت منصور هادي معاون صالح را شريك جنايت هاي ديكتاتور يمن مي دانند و از موضع امريكا در پذيرش صالح به شدت انتقاد كردند. از سويي ديگر فعالان يمني براين باورند كه قانون مصونيت صالح كه از سوي پارلمان يمن تصويب شد هيچگونه ماهيت قانوني ندارد

نوشته شده در شنبه هشتم بهمن 1390ساعت 19:41  توسط
|